Kryzys?

Profil na goldenline udało mi się jednak uaktualnić. Dzięki temu, że w grudniu musiałam napisać naprawdę szczegółowe CV dla Radomska, większość danych po prostu kopiowałam.
Jeśli były błedy (bo CV pisałam na kolanie), skopiowałam z błędami.
Trudno.
W sobotę skopiowałam, dziś jest wtorek, a ja się dziwię, że nikt jeszcze do mnie nie zadzwonił z błaganiem, abym zaczęła u niego pracować... Tja... :)

Przy okazji poczytałam co wypisują inni. Najbardziej rozbawiła mnie moja była pracownica. Pożegnaliśmy się z nią, bo naprawdę NIC nie robiła. Wszelkie próby zaktywizowania nie tak znowu głupiej dziewczyny, spełzły na niczym. Dziewczyna, chociaż mogłaby naprawdę sporo osiągnąć ma podejście do pracy pt. "mam to w dupie". Z takim jej podejściem zdecydowaliśmy się zlikwidować jej etat. Paradoksalnie nikt nie odczuł jej odejścia. Teoretycznie jej praca podzieliła się na pozostałe osoby, ale przecież i tak nic nie robiła, więc nam nie przybyło. A atmosfera natychmiast uległa poprawie.
Otóź wpisała sobie na goldenline wszystko to, co należało do MOICH obowiązków :)
Żeby chociaż rozumiała co tam napisała...

Jej chłopak też nie gorszy. Koordynator w Customer Service, ale o tym na profilu nie ma ani słowa, za to bardzo szeroko jest o jego czasowym oddelegowaniu do wdrażania SAP (bez słowa "czasowe" oczywiście). Ten etap już się skończył, chłopak nawiasem mówiąc był w tym średni, bo podejście do pracy ma to samo, co jego dziewczyna. Obcy ludzie opowiadali, że będąc za granicą skupił się głównie na narzekaniu na hotel (tylko 3 gwiazdki), na lunch (ciągle to samo) i już rano decydował co będzie zamawiał na kolację.
Jednym słowem - gdyby odszedł niektórzy by się nawet ucieszyli. Szczególnie klienci, którzy notorycznie piszą na niego skargi...

To jest naprawdę zabawne - czytać profile osób, które się zna i o których pracy wie się naprawdę dużo. Ciekawe co by moi współpracownicy (szefowie) powiedzieli o mnie :)
Na wszelki wypadek nie będę tego podsyłać mojemu szefowi...

Dzisiaj z kolei byłam w solarium. Zimno już, ciemno - potrzebuję światła i ciepła.
Mieszkam prawie na wsi, więc ludzie znają się z widzenia. Panią z solarium znam na tyle, że czasami zamienię z nią dwa słowa - że ciepło (albo zimno), że drożyzna w sklepach, że ludzie chodzą naburmuszeni... takie tam.
Dzisiaj westchnęła ciężko na mój widok, (byłam po 18tej) i mówi, że jestem dopiero jej czwartą klientką od rana. Leżąc na łóżku zastanawiałam się jak im się udaje przeżyć przy tak marnej klienteli... Wyjaśniło się trochę, kiedy wychodziłam - właściciele ograniczają zatrudnienie i moja pani z solarium pracuje jeszcze tylko 2 tygodnie. Nie wiedziała nawet, czy solarium nadal będzie funkcjonować... W kazdym razie to coraz powszechniejsze u nas, że za ladą stają właściciele. Pracownicy za drogo kosztują.

Powyższe nie dotyczy mojej kosmetyczki. Właścicielka (obecnie na macierzyńskim) zatrudnia już 4 dziewczyny, niedawno zrobiła remont, który miał na celu zwiększenie liczny stanowisk i przebąkuje o zwiększaniu zatrudnienia. Widać oszczędzamy na wszystkim, poza urodą :)

Z kolei Kurza Łapka, który przez 45 minut wylewał mi dzisiaj żale, jaka jego była żona jest niedobra, i jak żle nastawiła do niego córkę, i w ogóle, że traktują go tylko jako dawcę gotówki, rzucił w pewnym momencie:
- czy wyobrażasz sobie, że one wydają 300zł na kosmetyki???
No cóż... wyobrażam sobie :) To tylko 150zł na osobę. Dałabym radę. Dalabym radę wydać DUŻO więcej :):)